second victims: een awareness voor hulpverleners

                              second victims

 

 

'Het zou een simpele ingreep zijn wat het leven zou verlengen van een jonge vrouw op de intensive care maar eindigde in haar vervroegd overlijden. Een onvoorziene complicatie trad op en na uren vechten voor haar leven moesten we haar opgeven. Ik herinner me nog het geconcentreerde handelen, de toenemende hyperalertheid en uiteindelijk de wanhoop van alle betrokken hulpverleners rond het bed. De machteloosheid en stilte na het uitzetten van alle apparatuur. Wat enthousiast begon als ‘een kleine ingreep om haar leven te verbeteren’ eindigde in een gevoel van falen van de betrokkenen en verdriet voor de nabestaanden.'

Second Victims zijn hulpverleners die, naast de patiënt, slachtoffer zijn als er bij een hulpverlening iets fout verloopt.

Zijn wij hulpverleners ons bewust van wat het met ons doet als een hulpverlening niet loopt zoals we hadden gehoopt?

https://www.ad.nl/gezond/incident-met-patient-kan-traumatisch-zijn-voor-medisch-personeel~ab5fd10a/

Uit onderzoek blijkt dat 80% van de hulpverleners weleens iets heeft meegemaakt wat onverwachts heeft geleid tot schade aan de patiënt tot zelfs aan de dood. Hier ben je niet op voorbereid als je voor het vak kiest, hier kan je je niet op voorbereiden en wennen zal het nooit. Sommigen zeggen ‘ dat is het risico van het vak, dan had je maar wat anders moeten gaan doen’ en ook al is dat zo, toch zal je er mee moeten leren omgaan. Dit heeft impact op je professionele leven en je privé leven.

Hoe ga je hier mee om? Van belang is dat je met alle betrokkenen constructief evalueert. Niet alleen het proces maar ook wat het met je heeft gedaan. Niet alleen na het gebeuren maar juist een paar dagen erna, een week erna en soms zelfs na een paar maanden. Hierin is het belangrijk dat je je echt gehoord voelt anders kan zo’n evaluatie alleen maar meer schade berokkenen. Daarvoor is een open cultuur nodig en zelfreflectie.

Wij hulpverleners zijn zo getraind dat de eerste periode na een ingrijpende gebeurtenis ons overlevingsmechanisme ons in ons denkbrein zet. We beargumenteren en relativeren en voelen niet want dat heeft ons brein slim ‘uit gezet’. Echter worden de heftige emoties ook opgeslagen en vaak op een onverwachts moment slaan ze toe. Net wanneer we er niet meer aan denken, komen de klachten. Vermoeidheid, slecht slapen, geprikkeld zijn, labiliteit, neiging tot gebruik van verdovende middelen zoals alcohol. De link met die vervelende hulpverlening of zelfs hulpverleningen maken we niet meer.

Doordat dit zo onbewust gebeurt kan het iedereen overkomen!

Hoe kan je de kans verkleinen dat dit je overkomt?

awareness!!!!

Als je er van bewust bent dat je onbewust van alles opslaat, kun je ook regelmatig proberen los te laten. Dit kan op allerlei manieren. Een hele fijne manier vind ik Tension/ Trauma Releasing Exercises oftewel TRE:

TRE is een zelfhulp methodiek die je in balans brengt en houdt zonder te hoeven weten wat je stress of trauma is. Je hoeft niet naar de emotie of naar een herbeleving, je lichaam lost het zelf op! In een paar sessies is het aan te leren en kan je wanneer je wil het toepassen. Zo wordt je niet afhankelijk van een therapeut en laat je los op de momenten dat dat voor jou nodig is!

second victims

 

No Comments Yet.

Leave a comment