de hulpverlener versnipperd

hulpverlener afgebrand burnout compassiemoe

de hulpverlener versnipperd

Hij moet afscheid nemen van zijn uniform. Na jaren strijd legt hij het bijltje neer. Verder hakken heeft geen zin meer. Zijn blok hout is versnipperd en er is weinig van over. Ook van hem is nog maar weinig over...

Hij was zijn uniform in hart en nieren maar hak na hak werd, de ooit zo stevige stronk, gekerfd. Door mensen uit zijn team, de organisatie, de samenleving, de regering.

Waar hij goed in was, zijn passie om waakbaar en dienstbaar te zijn voor de maatschappij, kon de slagen van de bijl niet doorstaan. Nu moet zijn geliefde uniform uit. Hij heeft het gevoel dat hij in zijn nakie staat, hij is zijn identiteit kwijt.

Hij had zijn uniform nog kunnen dragen maar dan moest hij zijn hakkers officiëel aanklagen. Daar lag zijn grens, hij had al teveel gedaan. Te veel hete kolen uit het vuur gehaald en de stok gegooid die niet werd opgeraapt door de organisatie. Zijn uniform gaat uit.

Nu zit hij met een schuldgevoel. De grootste hakker heeft zelfmoord gepleegd...

Ik word met zijn verhaal geraakt in mijn eigen pijn. Ook ik deed vervroegd mijn uniform uit terwijl ik pleeg in hart en nieren ben. Bij mij waren het ook niet de hulpverleningen die er in hakte maar collega's, organisaties, samenleving, de politiek.

We praten door over 'onze hakkers' en vinden veel overeenkomsten. Ook hij was bezig uit 'de krabbenmand' te klimmen en legde soms de vinger op de zere plek. Dit kan zo bedreigend zijn dat iemand niet anders kan dan in de 'kill and attack' modus te gaan: hakken, hakken, hakken. En als er dan niets meer te hakken valt, valt het doek... de keuze van zijn hakker vertelt ons eigenlijk hoe beschadigd hij was.

Ons uniform is uit en we kijken met trots terug naar wat we hebben betekend voor de maatschappij. Met compassie kijken we naar onze hakkers. Met nog steeds onbegrip naar de organisaties en politiek.

Ons, ooit hard, hout is versnippert maar van houtsnippers zijn mooie dingen te maken!

Ben jij een hakker, een stuk hout of een wegkijkende organisatie? Wil je deze dynamieken doorbreken? Neem dan contact op via info@traumastressrelease.com, dan maken we er samen een mooi houtwerk van!

No Comments Yet.

Leave a comment